احساس سوزنی رو دارم که همه عالم واسش نخ شدن !

اینجا سرزمین واژگان واژگون است !

جایی که گنج ، جنگ میشود.درمان ، نامرد میشود.قهقهه ، هق هق میشود.اما...

دزد همان دزد است و درد همان درد !

عمرم که تو باشی نه سال را تحویل میگیرم نه بهار را....

- نه هیچکس را !

شبایی  که ،  تورو دارم

توی لحظه ، سحر میشه

تو هرباری که میخندی

جدایی سخت تر میشه

لبه آن فنجانِ مشترک تنها پناهگاه امن برای عشق بازی لبهایمان بود !

زالوها تو پیله هم پروانه نمیشن... !

انگار تمام شاعرانگیم در آغوشت جا مانده

- اسیر قفل سنگین سکوته
لبی که قصه گو بوده همیشه

تو از گرمای بازوهای مردانه ام میگفتی و من در حسرت نوازش انگشتان ظریفت میسوختم !

اگه مُردم و بازم اشکام بند نیومد چی؟!

- پاییز و بارون بهونه س ، من با چشمای تو شاعر میشم ...

.....

منُ تو هـــــــزار سال بعد

عشق ، زندگی ، تناسُخ

.....